Ultra-high-performance concrete (UHPC) is gaining popularity due to its superior mechanical properties, including high strength, toughness, durability, and excellent seismic performance. However, the risk of explosive spalling in UHPC structures exposed to fire poses a significant challenge, fundamentally hindering comprehensive studies on fire safety and limiting the broader engineering applications of UHPC. In this study, the mixture proportion of UHPC was developed and optimized by comparing the usage of yellow river and standard sands, different types of chemical admixtures, and different (...) curing regimes. Furthermore, a sensitive case study was also conducted to optimize the calcined bauxite content to improve UHPC's fire resistance. For these purposes, 189 UHPC cubes, incorporating variations in particle types, superplasticizer types, and curing regimes, were tested under three thermal levels, such as 200℃,400℃, and 600℃. The microstructural evolution of heated cube specimens was then observed using a scanning electron microscope (SEM) examination. Calcined bauxite was then considered to replace the standard sand to improve the fire resistance of UHPC and enhance the residual compressive strength of cube specimens under thermal conditions. For this purpose, 0%, 20%, 40%, 60%, 80%, and 100% calcined bauxite content was designed as six case studies. Furthermore, the degradation of UHPC strength was also investigated for the corresponding six case studies by conducting the uniaxial compressive experiments. Finally, the microstructural evolution under both thermal conditions and calcined bauxite content was observed and discussed. (shrink)

This short piece of communication has the sole purpose of identifying some evidence, supporting our view regarding a possible missing environment-nurturing cultural value. Here, we attempt to examine the presence of cultural studies within the boundary of deforestation research.

Within the research community, it is generally accepted that consent processes for research should be culturally appropriate and tailored to the context, yet researchers continue to grapple with what valid consent means within specific stakeholder groups. In this study, we explored the consent practices and attitudes regarding essential information required for the consent process within hospital-based trial communities from four referral hospitals in Vietnam. We collected surveys from and conducted semi-structured interviews with study physicians, study nurses, ethics committee members, and (...) study participants and family members regarding their experiences of participating in research, their perspectives toward research, and their views about various elements of the consent process. In our findings, we describe three interrelated themes related to the consent process: words and regulation; reimbursement, suspicions, and joining; and responsibilities. In general, stakeholders had highly varied perspectives of nghiên cứu and researchers used varying levels of detail regarding all aspects of the study in the consent process to build trust with and/or promote potential research participants’ choices about taking part in research. Findings additionally highlight how researchers felt that offering financial reimbursements in a hospital setting, where payment for services was routine, would be unfamiliar to participants and could raise suspicions about the research. Participants, however, focused their discussions on reimbursement or alternative reasons for joining the study, such as health related benefits or altruism. Finally, participants often relied on their physician to help them decide about joining a study or not. Further research is needed to understand how researchers and participants make sense of and practice consent, and how that impacts participants’ decision-making about research participation. To promote valid consent within this context, it is important to engage with hospital-based trial communities as a whole. The data from this study will inform future research on consent, guide the revisions of consent related policies within our research sites and point to several larger issues surrounding researcher-participant expectations, communication, and trust. (shrink)

The Coronavirus disease pandemic of 2019 is a vast worldwide public health hazard, impacting people of all ages and socioeconomic statuses. Vaccination is one of the most effective methods of controlling a pandemic like COVID-19. This study aims to investigate the relationship between the number of vaccination injections and fear of COVID-19 and test whether beliefs benefit from vaccination COVID-19 mediate the effect of fear of COVID-19 on the number of vaccination injections. A total of 649 Vietnamese adults were enrolled (...) online to finish answering, including scales The Health Belief Model (HBM) and The Fear of COVID-19 (FCV-19S), consisting of 340 (52.4%) males and 309 (47.6%) females. The data were analyzed using variance, regression, and a simple mediation model. The total score of COVID-19 fear wasM= 22.26,SD= 5.49. Vietnamese fear of COVID-19 was at a medium level. Our results suggest that 18- to 20-year-olds are more fearful of COVID-19 than others. People who received the first dosage exhibited a greater fear of COVID-19 than those who received the second dose and were not inoculated. Additionally, the beliefs benefit of vaccination COVID-19 has a role in the relationship between the number of vaccination injections and fear of COVID-19. During the pandemic, adults in Vietnam are more afraid of COVID-19 than during prior outbreaks. Besides, the Vietnamese populace demonstrated a considerable demand for and high acceptability of the COVID-19 vaccine. The current study indicates that psychological counselors and therapists should counsel clients on the value of vaccination and address the fear of COVID-19 as public understanding of the benefits of vaccines increases. To further clarify the effect of this issue on the correlation between fear of COVID-19 and the number of vaccinations, the results of this study indicate that the existing vaccine communication factor for COVID-19 vaccination should be modified to increase confidence in the benefits of immunization. (shrink)

Motivated by a call for risk discourse research in non-Western settings, this study examines how Vietnamese road safety video advertisements are constructed and interpreted. Following a literature review of risk and gender, the study first sets out socio-semiotic multimodal analysis of video advertisements to detail how concepts of risk and gender are constructed. Afterwards, I take an ethnographic-based approach in a series of interviews with professional Vietnamese women to gain insights into these concepts. Findings of the study reveal the expected (...) female roles as wives and mothers in Vietnamese advertising as interpreted by Vietnamese women. The study contributes to an understanding of risk in this Asian setting and opens up the potential for a critical, interpretive approach to risk discourses that are grounded in lived experiences. (shrink)

The relationship between greenwashing and visitors' green behavior remains an under-researched topic in the tourism and hospitality literature, despite evidence of the harmful effect of greenwashing on the reputation and competitive advantage of organizations. This study extends attribution theory into the green context to develop a research framework for investigating the interrelationship between greenwashing, green trust, and green word-of-mouth (WOM), especially the roles of green trust and connectedness to nature. We conducted a survey of 289 visitors staying in four- and (...) five-star hotels in Vietnam. The findings indicated that hotels should avoid greenwashing due to its negative impact on visitors' green trust and green WOM. Moreover, the study found that greenwashing had an indirect and negative influence on green WOM based on visitors' green trust. Importantly, the research revealed the value of connectedness in moderating green attitudes and behaviors among visitors. (shrink)

The ongoing coronavirus 2019 pandemic caused by the severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 has resulted in a severe ramification on the global healthcare system, principally because of its easy transmission and the extended period of the virus survival on contaminated surfaces. With the advances in computer-aided diagnosis and artificial intelligence, this paper presents the application of deep learning and adversarial network for the automatic identification of COVID-19 pneumonia in computed tomography scans of the lungs. The complexity and time limitation (...) of the reverse transcription-polymerase chain reaction swab test makes it disadvantageous to depend solely on as COVID-19’s central diagnostic mechanism. Since CT imaging systems are of low cost and widely available, we demonstrate that the drawback of the RT-PCR can be alleviated with a faster, automated, and reduced contact diagnostic process via the use of a neural network model for the classification of infected and noninfected CT scans. In our proposed model, we explore the benefit of transfer learning as a means of resolving the problem of inadequate dataset and the importance of semisupervised generative adversarial network for the extraction of well-mapped features and generation of image data. Our experimental evaluation indicates that the proposed semisupervised model achieves reliable classification, taking advantage of the reflective loss distance between the real data sample space and the generated data. (shrink)

Dit artikel behandelt de vraag van wat filosofie is vanuit de gelijknamige tekst van Heidegger. Het bespreekt het mogelijk onderscheid tussen continentale en analytische manieren om aan filosofie te doen, evenals het effect van de universitaire institutie op de filosofische bedrijvigheid.

Het milieuprobleem is inmiddels tot een van de ernstigste bedreigingen van de moderne samenleving uitgegroeid. Toch lukt het maar moeilijk om een effectief milieubeleid van de grond te krijgen. De reden daarvan, zo is de stelling van dit boek, is dat de milieucrisis met de inrichting van het sociale bestel als zodanig samenhangt. Het brengt met andere woorden algemene kenmerken van dat systeem tot uitdrukking. Te noemen zijn dan onder meer de mateloosheid van de moderne cultuur (sneller, meer, groei), de (...) kijk op de natuur als vooral een inventaris van grondstoffen, een uiterlijk welzijnsbegrip en een losgeslagen economie. De conclusie is dan dat binnen het bestek van zo'n cultuur de transitie naar een duurzame samenleving een uitzichtloze zaak is. Maar dat daarvoor de overgang naar een ander type maatschappij nodig is. Het boek geeft daarvoor een aantal voorzetten."--Page 4 of cover. (shrink)

How Galileo Galilei discovered the law of fall, and the difference that this makes Galileo’s law of fall is one of the crucial building blocks of classical mechanics. The question how this law was discovered has often been a topic of debate. This article offers a reconstruction of the developments within Galileo’s research that led to the discovery of the law. This reconstruction is offered to make a philosophical point regarding the epistemic status of experimental results: Galileo’s experiments can offer (...) sufficient justification for the acceptance of the law of fall only because of their place in a broad research programme. (shrink)

Jef Van Bellingen doceerde decennialang politieke filosofie en rechtsfilosofie aan de Vrije Universiteit Brussel. Hij vormde generaties filosofen en juristen in inspirerende colleges. Zijn brede wetenschappelijke belangstelling reikt van de Duitse jurist Carl0Schmitt, over wie hij promoveerde onder leiding van Maurice Weyembergh, tot de bekommernissen en kansen van de multiculturele samenleving.00Meer dan twintig collega's uit binnen- en buitenland brengen een bijdrage in dit collectieve huldeboek, dat hem door de vakgroep Metajuridica wordt aangeboden ter gelegenheid van zijn emeritaat.

Mijn wetenschappelijke bijdrage sluit aan bij het stuk van Jan Willem Klop in deze zelfde afscheidsbundel, dat ik van Jan Willem onder embargo te lezen heb gekregen. Je zult je herinneren dat Jan Willem in de CWI lezing ter gelegenheid van zijn eredoctoraat kort refereerde aan de Thue Morse reeks. Noem deze reeks M . Jan Willem gaf de versie die start met 1. Noem het resultaat van omwisselen van nullen en enen in de Thue Morse reeks M . De (...) reeks M is wat je krijgt als je het Thue Morse proces start met 0. (shrink)

Erasmus en Spinoza zijn filosofen die in ons land lang werden gehaat, om vervolgens te worden vereerd. Denkers die in weinig opzichten met elkaar te vergelijken zijn, maar toch beiden symbolen werden van vrijheid en tolerantie. Erasmus hield tijdgenoten een morele spiegel voor in zijn 'Lof der Zotheid' (1511). Spinoza beschreef in zijn 'Ethica' (1677) een uitdagende morele filosofie. In 'Spelen met waarden, betalen met gedachten' onderzoekt Ronald van Raak hoe het denken van Erasmus en Spinoza tot stand kwam en (...) welke waarden eraan ten grondslag lagen. Hij beschrijft hoe hun denkbeelden door de tijd heen werden gebruikt en wat hun filosofie kan betekenen in het huidige debat over de vraag wat ons nog met elkaar verbindt."--Publisher information. (shrink)

In dit artikel wordt de dominante metafysische oriëntatie in de hedendaagse meta-ethiek kritisch onder de loep genomen. Het hedendaagse debat, dat zich voornamelijk richt op de vraag hoe moraliteit metafysisch gezien 'in de werkelijkheid past', wordt gekenmerkt door een reeks complexe en soms esoterische discussies die, zo wordt betoogd, weinig bijdragen aan ons filosofische begrip van ethiek. Deze focus op metafysische grondslagen heeft geleid tot een tunnelvisie, waarin het debat gevangen zit tussen steeds ingewikkeldere vormen van non-cognitivisme, herconceptualisaties van 'objectiviteit' (...) en metafysische acrobatiek. Als alternatief wordt voorgesteld de aandacht in de meta-ethiek te verleggen naar het domein van praktisch redeneren. Door ons te concentreren op de patronen van geldige praktische argumentatie en het soort overwegingen dat mensen daadwerkelijk overtuigt, kunnen we wellicht een beter inzicht krijgen in de aard van ethische normativiteit en de rol ervan in ons leven. Het artikel pleit voor een meer pragmatische en minder metafysisch beladen benadering van de meta-ethiek, die zich richt op de daadwerkelijke praktijken van moreel redeneren en argumenteren. (shrink)

Die voortgesette proses van implementering van nuwe materiaal wat gebruik word vir katkisasie in die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika vertoon 'n besondere trajek. Die proses het, in terme van geloof, begin met die formalisering van sowel die geloofsbegrip as die beskrywing van die inhoud van geloof. Dit is voortgesit deur 'n proses van die objektivering van die inhoud van geloof tot feite wat geleer kan word en is uiteindelik voltrek deur die implementering van 'n pragmatiese opvoedkundige doelwit waarin geloof (...) bloot 'n middel tot 'n doel geword het. Die trajek kan kortliks soos volg beskryf word: • Die Heidelbergse Kategismus Geloof is die aanneming van die beloftes van God wat vertroue in die lewende God skep. • 'Kortbegrip': Geloof is sekere kennis van God en sy beloftes en 'n hartlike vertroue dat al my sondes om Christus ontwil vergewe is. • Die belydenis van die Hervormers: Ek glo in God beteken dat ek al my vertroue op God stel en Hom op sy woord neem. • Geloofsleer: Geloof is kennis van die Woord van God en vertroue in die God van die Woord. • Geloof en Lewe 11: Geloof is die toe-eiening van kenbare geloofoorleweringe wat in die Bybel opgeneem is. Die kerk kan daarom kinders deur 'n proses van kategese begelei tot geloofsvolwassenheid. Vandag is die uitgangspunt van katkisasie en die motivering daarvoor in die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika die oortuiging dat die kerk kinders deur 'n proses van kategese tot godsdienstige volwassenheid kan lei. Van Selms se kategismus pas nie in die trajek wat hier beskryf word nie. Die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika sou vandag heeltemal anders gelyk het as meer as een generasie van die lidmate van die Kerk aan hierdie kategeseboek blootgestel was. (shrink)

Aan het eind van Zur Genealogie der Moral kondigt Nietzsche aan dat hij later een boek zal schrijven over ‘de geschiedenis van het Europese nihilisme’ . Dat boek is er nooit gekomen, althans niet van Nietzsches hand. Het enige wat we hebben zijn de aantekeningen daarvoor in zijn nalatenschap. Een van die notities is het beroemde ‘Lenzer Heide Ontwerp’ , een tekst waaraan Nietzsche zelf de titel Het Europese nihilisme gaf.Nadat Nietzsche de winter van 1886/87 in Nice had doorgebracht, trok (...) hij in het voorjaar weer richting Zwitserland om zich voor de zomer in Sils Maria te vestigen. In Nice had hij juist Dostojevski ontdekt, van wie hij onder andere de Aantekeningen uit het ondergrondse las, een boek dat een zeer kritische psychologie van de nihilist bevat. Op zijn reis naar het Engadin bleef Nietzsche steken omdat het in het hooggebergte nog te koud was en de Julier-pas nog niet sneeuwvrij. Tijdens zijn gedwongen oponthoud in Lenzer Heide noteerde hij deze tekst, aan de hand waarvan we nu een paar elementen van Nietzsches analyse van het Europese nihilisme belichten. (shrink)

Inleiding in het denken van drie vroeg-christelijke auteurs, zoals dat zich ontwikkelde tijdens de confrontatie van het christendom met het jodendom en de hellenistische filosofie.

Hoewel misschien minder dan vroeger, zijn velen van ons op zoek naar waarheid, of ‘de’ waarheid . We beseffen dat het ‘hebben’ van waarheid een groot goed is. We beseffen ook dat waarheid, of ‘de’ waarheid, soms of vaak, moeilijk te achterhalen is: het is een soms of vaak ongrijpbaar goed. Wie echter geen volslagen scepticus is kan in beginsel lijsten aanleggen van beweringen waarvan hij weet dat ze waar zijn, beweringen waarvan hij weet dat ze onwaar zijn, maar ook (...) van beweringen waarvan hij niet weet of ze waar dan wel onwaar zijn. (shrink)

Een van de hoekstenen van het idee dat de wetenschap een eenheid is, wordt gevormd door de overtuiging dat er in haar rijk één taal wordt gesproken: de taal van de feiten. Natuurlijk zijn er tussen de wetenschappen ook grote verschillen, maar die betreffen volgens deze overtuiging het gebied van de theorieën. De data waarop deze zich baseren, zouden neutraal geformuleerd kunnen worden. Als dit niet zo zou zijn, wordt ons het angstbeeld van een grote spraakverwarring voorgehouden.

Wie ‘Mill’ zegt, zegt in eerste instantie bovenal ‘vrijheid’ en ‘utilisme’. In hun onderling verband vormen deze begrippen nog steeds een sterke verwoording van het zelfbegrip van de moderne mens. In de maakbare, nieuwe wereld van het modernisme ervaart de mens de mogelijkheid en wenselijkheid, de wereld naar eigen inzicht en ontwerp in te richten. Daarbij verlangt hij zo veel mogelijk verschoond blijven van onderdrukkende, traditionele, paternalistische machten, of die nu van de overheid komen of uit de samenleving. Richtsnoer vormt (...) niet meer louter de morele wet die hij zichzelf oplegt, of door anderen opgelegd krijgt, maar het systeem van sociale wetten zoals dat wordt geformuleerd in de positieve wetenschap: de economie en de sociologie. (shrink)

Literatuur leeft. Na een betrekkelijk stabiel maar sluimerend bestaan in de marges van de cultuurbijlagen is de literatuur sinds een jaar zowel de inzet als het mikpunt van een felle discussie. Aanstichter van deze discussie is hoogleraar moderne letterkunde Thomas Vaessens, die met zijn De revanche van de roman een vurig pleidooi hield voor de terugkeer van de literatuur naar de binnencirkel van het actuele debat. Aan zijn pleidooi ligt een diepe onvrede ten grondslag over het feit dat de literatuur (...) in de loop van de twintigste eeuw haar waarde als betekenisvolle cultuuruiting lijkt te hebben verloren. (shrink)

De apostel Paulus spreekt in één van zijn brieven over ‘de verduistering van het verstand’ — een verduistering die het gevolg is van zonde.1 In het werk van een groot aantal filosofen uit de westerse filosofische traditie heeft dit woord van Paulus op een of andere wijze weerklank gevonden. Bij Augustinus, Anselmus, Thomas van Aquino, Jonathan Edwards, Kierkegaard, John Henry Newman en Franz von Baader bijvoorbeeld, en in ons land bij Abraham Kuyper en Herman Dooyeweerd, vindt men reflecties over de (...) noëtische gevolgen van de zonde.2 Deze denkers hebben de noëtische doorwerking van de zonde onder meer aangewezen in de volgende verschijnselen: dat mensen allerlei onware gedachten hebben dat onze kenvermogens lang niet altijd naar behoren functioneren, zoals onder andere blijkt uit geheugenzwakte, misperceptie en foutief redeneren dat mensen het vaak onderling oneens zijn. (shrink)

De kunstenaar J.S.G. Boggs tekende zijn eigen geld en probeerde dit uit te geven. Hierbij hield hij zich aan enkele regels. Hij schreef zichzelf voor dat hij zijn tekeningen niet mocht verkopen en alleen kon uitgeven in transacties. Boggs vroeg mensen of zij zijn Boggs-biljetten accepteerden voor de nominale waarde die hij er zelf op had getekend. Dit betekende ook dat hij in ruil niet alleen de waren wilde maar ook het wisselgeld en het bonnetje. Hoewel het aanbod vaak werd (...) afgewezen, lukte het hem bijvoorbeeld om een hamburger van drie dollar te kopen met een Boggs-biljet van duizend dollar. Naast de hamburger kreeg hij het bonnetje en het wisselgeld. Zo slaagde hij erin om miljoenen ‘dollars’ uit te geven. (shrink)

Deze studie wil de wijsgerig-ethische stromingen van de 19e en 20e eeuw op een overzichtelijke wijze presenteren. Zij biedt veel en ongetwijfeld kan zij dienst doen als een eerste oriëntatie. De continentale filosofie komt goed aan de orde, zij het dat de auteurs de aandacht voor de bibliografische notities vaak laten gaan ten koste van de toch al summiere inhoudelijke inleidingen. De auteurs beschrijven en beoordelen - dikwijls in moraliserende termen - maar gaan niet in dialoog noch met de behandelde (...) auteur noch met de lezer. De angelsaksische wereld komt nauwelijks aan de orde (29 blz.). De betekenis van de analytische ethiek voor de normatieve ethiek wordt niet gezien. Het boek stopt ook te vlug. De recente ontwikkelingen komen niet aan de orde. Over narratieve ethiek wordt niet gesproken. Maar evenmin over de hernieuwde aandacht voor de deugden-ethiek. Deze studie laat duidelijk zien dat de gigantische onderneming om een goede inleiding in de wijsbegeerte en de ethiek van de 19e en 20e eeuw te schrijven, niet door een of twee personen kan worden voltooid. (Biblion recensie, Prof. dr. F.J. Heggen.). (shrink)

Onderzoekers die kritiek willen leveren op de institutionele eisen die doorgaans aan hun werk worden gesteld, nemen meestal een visie op de zin en noodzaak van onderzoek als uitgangspunt. Ze laten zien dat een onderzoeker die ‘goed scoort’ volgens de maatstaven van publieke onderzoeksfinanciers, zoals in Nederland nwo, nog geen goed onderzoekswerk levert. En ze geven redenen om te betwijfelen dat een instituut dat zich een ‘topinstituut’ mag noemen niet per se mensen opleidt die in staat zijn om zelfstandig hoogwaardig (...) en vernieuwend onderzoek te doen. (shrink)

Toen onze grootouders als huilende baby’s ter wereld kwamen telde de vroedvrouw hun vingers en tenen om hun gezondheid te bepalen. Tegenwoordig wordt daarvoor een breed scala aan technieken ingezet, bijvoorbeeld om het bloed te screenen dat een paar dagen na de geboorte wordt afgenomen uit de hiel van een kind. Dit is de zogenaamde hielprik, ofwel de neonatale screening. De technieken die worden gebruikt om babybloed te analyseren hebben de afgelopen veertig jaar gezorgd voor verschuivingen in de visie op (...) wat ‘ziekte’ is en wat ‘gezondheid’. En naar alle waarschijnlijkheid gaan die betekenissen de komende tien jaar opnieuw veranderen, wanneer het goedkoper en effectiever wordt om het hele genoom van een kind bij de geboorte te analyseren dan om de huidige screeningsmethoden te blijven gebruiken. Hoe beïnvloeden deze ontwikkelingen onze visie op wat het betekent om een gezond kind te krijgen? En kunnen ouders in de toekomst ooit nog vol vertrouwen zeggen: ‘Ons kind blaakt van gezondheid’? (shrink)

In deze tijd van secularisering is het begrijpelijk dat men de filosofie van de religie vaak wil beperken tot een kritiek van de religie en tot de kritische bespreking van de bekende godsbewijzen. 0Dit handboek kiest voor een andere aanpak. De filosofie van de religie is geen monolithische discipline. Filosofie van de religie is soms een binnen-religieuze aangelegenheid waarin de filosofie wordt ingezet als een hulpwetenschap voor de theologie, soms gaat het om een zuiver rationele aangelegenheid, soms domineert een naturalistische (...) blik en soms poogt men vooral de betekenis van het religieuze te verhelderen. Al deze modellen van filosofie van de religie komen hieraan bod en worden in hun historische ontwikkeling besproken. Daarom vertrekt dit handboek niet van de 'gedachte God' van metafysici en wetenschappers ('des philosophes et des savants', Pascal), maar veeleer van de geleefde religie ('la religion vécue', 'lived religion') om na te gaan hoe het religieuze in de praktijk functioneert en wat de betekenis ervan is: "Wat betekent het religieus te zijn?" is een belangrijker vraag dan "Is religie waar?". (shrink)

‘Vandaag ga je toch niet hardlopen, met zo'n rotweer?’ Vraag van een collega aan een andere collega. ‘Natuurlijk wel,’ klonk het antwoord. ‘Net met dit regenweer vind ik het heerlijk om er eens tegenaan te gaan.’ Dat antwoord beviel me wel. Vorige winter heb ik het nog zo vaak mogen meemaken tijdens het fietsen. Een geselende wind, ijskoude regendruppels, opspattende modder: bij het begin van een trainingsrit roept dat vraagtekens op naar de zin van dit gedoe. Dat duurt hooguit een (...) uur. Dan worden je twijfels overstemd door wat je lichaam je zeer nadrukkelijk influistert: dit is genieten. Van binnen in je lijf lijken allerlei explosieve stofjes naar buiten te willen. Lijden als springstof. Een klein beetje doodgaan om je springlevend te voelen. Duursporters kennen die wijsheid van het lichaam. (shrink)

De huidige kunstmarkt wordt gedomineerd door een esthetiek-van-de-provocatie. Dit gebeurt in navolging van Marcel Duchamps omgekeerde en gesigneerde pisbak: blikjes met poep, asbak vol peuken, banaan met plakband, en wat dies meer zij. In de zogenoemde 'contemporaine kunst' worden alle maatstaven voor goede kunst hooghartig verworpen. Dit goed gedocumenteerde boek laat zien dat er wel degelijk criteria zijn om goede kunst te kunnen herkennen. Een viertal criteria, geworteld in zowel de westerse als de Aziatische ideëengeschiedenis, komen hier aan het licht. (...) Aan de hand van deze maatstaven laat Paul van der Grijp zien hoe je allerlei kunstuitingen kunt beoordelen en wijst hij ons de weg in het rijke landschap van de recente schilderkunst in Europa, Amerika en Azië."--Page 4 of cover. (shrink)

Het nihilisme speelt niet alleen een rol binnen de westerse filosofie. Ook binnen de boeddhistische filosofische traditie is aandacht besteed aan deze problematiek. Het oude boeddhisme kent een heilsleer die uitmondt in nirwana, dat letterlijk ‘uitdoving’ betekent: het uitdoven van begeerte, haat en onwetendheid. In het latere mahayana-boeddhisme speelt het niets een nog grotere rol: de filosoof Nâgârjuna stelt keer op keer dat alles ‘leeg’ is : de dingen hebben geen substantie, geen eigen wezen, en bestaan niet op zichzelf. De (...) heilsleer van het mahayana-boeddhisme is gericht op het existentieel realiseren van deze sunyata. Mede vanwege deze opvattingen is het boeddhisme vanaf de negentiende eeuw in het Westen vaak gerecipieerd als een nihilisme. De boeddhistische opvattingen over sunyata zijn echter juist bedoeld om het nihilisme te overwinnen. (shrink)

Toen de jonge Duitse natuurkundige Werner Heisenberg in 1925 ontdekte dat het gedrag van deeltjes op atomair niveau onbepaalbaar is, ontketende hij een wetenschappelijke revolutie die het moderne wereldbeeld op zijn kop zette. Tot het moment van Heisenbergs ontdekking dachten wetenschappers dat alles meetbaar was en leek het een kwestie van tijd voordat de mens de natuur geheel en al zou hebben doorgrond. Met de quantumfysica, waarvoor Heisenberg de grondslag legde, kwam aan dit optimisme een abrupt einde. Er bleek een (...) kloof te gapen tussen onze waarneming en de dynamiek waar alles uit voortkomt.00In?Quantum, de oerknal en God? onderneemt Maarten van Buuren een filosofische verkenning van de consequenties van Werner Heisenbergs ontdekking. Dat brengt Van Buuren tot een nieuw inzicht over de oorsprong van de dingen.?God is Natuur? stelde Baruch Spinoza in de 17e eeuw, maar met de opkomst van de moderne natuurkunde in de 18e en 19e eeuw raakte de natuur haar goddelijke status kwijt. Volgens Van Buuren keert God dankzij de quantumfysica terug als alomvattende kiemkracht in de Natuur. Het idee dat alle natuurprocessen gehoorzamen aan de wet van afkoeling en verval moet volgens hem worden herzien. Aan afkoeling en verval gaat een dynamische impuls vooraf waaruit alle dingen ontstaan en die de energie levert voor alles wat groeit en bloeit.?Vormkracht? is de motor van het universum.0. (shrink)

Hoe is onze planeet ontstaan? Wat is het verschil tussen mens, dier en plant? Is er leven na de dood? De mensheid denkt al eeuwen na over dergelijke grote vragen. Nog niet zo lang geleden boden alleen religies, legenden en mythen antwoorden. Zo ontstond de Aarde volgens de Cherokee uit modder die door de waterkever uit de zee werd opgedoken, plaatst de Bijbel mens boven dier en plant, en kregen doden in het oude Griekenland een muntje mee voor hun overtocht (...) naar het rijk van Hades. Tegenwoordig formuleren ook wetenschappers prachtige onderbouwde antwoorden op deze grote vragen, maar niet in verhaalvorm. En dat is jammer, vinden Peter Mooi en Joke van Leeuwen, want juist verhalen hebben de kracht om je een leven lang bij te blijven. 'Onze hersenen van sterrenstof' biedt daarom zowel wetenschappelijke als verhalende antwoorden op de grote vragen die iedereen zich stelt."--Page 4 of cover. (shrink)

Van Oenen stuit op een opvallende paradox: democratie wordt niet bedreigd door mensen die tegen democratie zijn, maar juist door degenen die zeer enthousiast zijn over de democratie. Wij lijken nooit genoeg democratie te hebben. Dit is een motor voor veel van de democratische onvrede die vandaag de dag door velen ervaren wordt. Maar de democratie is eigenlijk volledig gerealiseerd, zo stelt Van Oenen, en begint inmiddels vormen van slijtage te vertonen. Het lastige aan een volledig gerealiseerde democratie is dat (...) het steeds moeilijker wordt de bestuurders verwijten te maken over zaken die niet goed lopen. Wij zijn in dat geval immers zelf medeschuldig, want wij hebben deze mensen verkozen. Volgens Van Oenen is ook dit een belangrijke motor van ontevredenheid. (shrink)

Vrijheid van kunst betekent dat de maker vrij is om de kunst te maken die hij wil. Hij is degene die bepaalt wat hij maakt en hoe hij het gemaakte naar buiten brengt. Het publiek kan verschillend op de naar buiten gebrachte kunst reageren en kan eventueel de kunstenaar vragen verantwoording af te leggen. Een kunstenaar kan op dit verzoek ingaan, al hoeft dat in verreweg de meeste gevallen niet. Het afleggen van verantwoording beperkt de vrijheid van kunst echter niet. (...) Zij staat voor de dialoog die door kunstenaars zelf in bepaalde gevallen wordt gezocht, met name als het gaat om geëngageerde kunst. (shrink)

Een van de minst omstreden ideeën over onze waardering van kunstwerken is dat men een werk zelf moet ervaren om er esthetisch over te kunnen oordelen. Als mijn buurman mij vertelt dat hij een mooi schilderij van Picasso heeft gekocht en mijn vrouw me vraagt waar hij het over had, dan kan ik haar vertellen dat hij een Picasso heeft gekocht en dat hij het een mooi schilderij vindt. Dit soort dingen weet ik immers omdat de buurman het mij verteld (...) heeft en ik zijn getuigenis in deze kwestie voor waar mag aannemen. Wat ik niet tegen mijn vrouw kan zeggen is dat het schilderij ook mooi is. En dat kan ik niet omdat ik het zelf nog niet gezien heb. Tot zover zijn de meesten die zich met esthetica bezighouden het eens, maar erg eenvoudig is dit niet. En sommige lezers denken misschien nu al dat zelfs als ik het doek zelf gezien heb en heb vastgesteld dat ik het mooi vind, dat dit nog niet betekent dat het ook mooi is. Dit is in een notendop de thematiek van dit boek. Het idee dat iedereen zelf moet oordelen over de schoonheid, of algemener, de esthetische kwaliteit, noemen we het principe van bekendheid. Dit principe wordt in hoegenaamd iedere moderne esthetische theorie gehuldigd. Maar ik zei al: eenvoudig is dit niet. Aan deze situatie zijn verschillende aspecten verbonden. Als de esthetische waarde van een object, daar, bij dat object gevonden moet worden en dit alleen kan door het zelf waar te nemen, wat is die schoonheid dan voor iets? Als schoonheid, of welke andere esthetische waarde bij het object zelf thuis hoort is het dan een objectieve eigenschap van het ding, en zo ja, kan het dan niet gewoon wetenschappelijk vastgesteld worden—met objectieve instrumenten en maatstaven? Als dat mogelijk is moeten we ons afvragen of het principe van bekendheid het wel verdient om zo hoog gehouden te worden. Maar toch geloven we erin—hoe zit dat? Vanuit verschillende invalshoeken hebben filosofen nagedacht over deze kwestie van de verhouding van de waarneming tot het esthetische oordeel over de schoonheid van het object. Om te verduidelijken hoe de hier behandelde filosofen over deze kwesties denken, zullen we eerst bezien hoe zij over waarneming denken en over de manier waarop het esthetische oordeel in de waarneming geworteld is. (shrink)

Een van de meest opwindende ontwikkelingen in de Engelstalig filosofische wereld van de laatste decennia is vermoedelijk wel de herleving van de godsdienstfilosofie. Deze leek begraven omdat de godsdienst zelf, m.n. het Christendom, begraven leek onder een vracht van beschuldigingen, zoals de neopositivistische negatie van de zinnigheid van godsdienstige taal; of Sartre’s stelling dat de godsdienst de mens van zijn authenticiteit berooft; of de Freudiaanse gedachte dat godsdienst een neurose is; of de Marxistische mening dat de godsdienst de mens vervreemdt (...) van de maatschappelijke erkelijkheid. Voorzover godsdienstfilosofie — laten we zeggen tot in de zestiger jaren — mogelijk leek en werkelijkheid was, dan voornamelijk als godsdienstkritiek. (shrink)

Het nihilisme staat voor onze deur; waar komt deze meest sinistere van alle gasten vandaan?" Nietzsche beschrijft het nihilisme meerdere malen als iets onheilspellends, als een 'catastrofe'. Hij stelt het voor als iets wat onvermijdelijk zal komen en verschrikkelijke gevolgen zal hebben. Aan het eind van de negentiende eeuw schrijft hij dat die naargeestige maar noodlottige gebeurtenis zich zal voltrekken in de komende twee eeuwen. Dat betekent dat wij er heel dichtbij zijn, er misschien wel middenin zitten. In dit boek (...) beschrijft Paul van Tongeren de filosofische, culturele en politieke geschiedenis van het nihilisme. Hij presenteert de belangrijkste teksten van Nietzsche over het nihilisme en waagt zich aan een interpretatie van diens gedachten over het Europese nihilisme. Ook de receptie van dit begrip in het werk van andere denkers, zowel nationaal als internationaal, komt uitgebreid aan de orde. De centrale vraag is hoe het kan dat wij niet verontrust lijken over datgene wat volgens Nietzsche de onheilspellendste gebeurtenis aller tijden is. Heeft Nietzsche zich vergist? Of zijn wij blind en doof voor wat er aan het gebeuren is?"--Publisher information. (shrink)

De redactie van Philosophia Reformata heeft aan prof. Brümmer, dr. Sarot en ondergetekende gevraagd te reageren op hetgeen prof. Geertsema in twee bijdragen aan dit nummer over de zogenoemde ‘Utrechtse school’ in de wijsgerige theologie te berde brengt. Aangezien het minder gebruikelijk is om als auteurs c.q. redacteuren te reageren op een boekrecensie, gaan onze duplieken vooral in op het zelfstandige artikel dat Geertsema wijdt aan de theologie van Brümmer. Toch willen we graag ook beknopt reageren op de recensie, die (...) immers de vorm gekregen heeft van een tamelijk uitvoerige ‘kritische studie’, en daarmee toch eigenlijk ook van een min of meer zelfstandige bijdrage. (shrink)

Het communicatieve effect van een collectieve email van Wouter Bos aan al zijn contacten is totaal anders dan van hetzelfde bericht gestuurd aan iedere geadresseerde persoonlijk. In de lezing zal worden ingegaan op de vraag hoe je dit soort verschillen kunt modelleren in epistemische logica. Een centrale notie hierbij is ‘common knowledge’ of ‘collectief weten’. Dit begrip zal worden geillustreerd aan de hand van een aantal logische puzzles, en van protocollen uit het dagelijks leven die bedoeld zijn om collectief weten (...) tot stand te brengen. Er zal worden uitgelegd waarom het in gevallen waar een economische belang in het geding is niet rationeel is ‘to agree to disagree’ (van elkaar te weten dat we de waarde van een economisch goed verschillend beoordelen). Als er tijd is doen we ook een demonstratie epistemisch modelleren. (shrink)

De werkelijkheid is dat wat niet verdwijnt ook als we er niet meer in geloven. Het is niet erg om dingen niet te weten, maar het is ook niet nodig om deze werkelijkheid in twijfel te trekken wanneer dit geloof aan het wankelen wordt gebracht. Om de weg niet kwijt te raken is het van belang om zo goed en zo kwaad als we kunnen te blijven onderscheiden tussen zinnig en onzinnig, tussen verstandig en ondoordacht, tussen goed geïnformeerd en de (...) kluts kwijt. Dit boek helpt de lezer onderscheid te maken tussen propaganda en betrouwbare experts, om de werkelijkheid zo nooit uit het oog te verliezen."--Publisher information. (shrink)

In dit artikel betwist ik het gangbare idee dat de rede ontoereikend is voor morele motivatie, met name in relatie tot universele ethische kwesties. Door een uitgebreide verkenning van de Dual-Process Theory (DPT) stel ik dat onze morele intuïties zowel trainbaar zijn als een inherente neiging hebben naar universalistische overwegingen. Ik betoog dat sociale rechtvaardiging en de drang naar rationele argumentatie een cruciale rol spelen in het vormen en veranderen van onze morele standpunten. Concluderend pleit ik voor een herwaardering van (...) klassiek moreel redeneren en stel ik dat een universele ethiek psychologisch realistischer is dan eerder werd aangenomen. (shrink)

‘Ik ben toch niet God?’ Dit artikel legt de analyse van Paul Scholten over de werkwijze van een jurist naast de werkwijze en werkomstandigheden van een medewerker asiel van de Nederlandse Immigratie- en Naturalisatiedienst. De auteur concludeert dat het werken in de Algemene Asielprocedure beperkingen aan de medewerker oplegt die maken dat zorgvuldig en onpartijdig werken en het toepassen van de menselijke maat in het gedrang komen. Het werken onder tijdsdruk en met een complex juridisch regelstelsel dragen hieraan bij. Hierdoor (...) ontstaat het risico van robotisering van het beslisproces. Scholten reikt praktische en belangrijke handvatten aan om dit risico tegen te gaan. (shrink)

Politiek gaat over het verenigen van gemeenschappelijke en conflicterende belangen in bindende collectieve besluitvorming op een wijze die door winnaars en verliezers kan worden aanvaard. In dit artikel baseer ik mij op het politiek gezaghebbende duurzaamheidsconcept van de Brundtlandcommissie in Our Common Future: ‘Duurzame ontwikkeling is ontwikkeling die tegemoetkomt aan de behoeften in het heden zonder de mogelijkheid van toekomstige generaties om te voorzien in hun eigen behoeften in de weg te staan’ . Dan blijkt direct dat het vinden van (...) principes voor een duurzame politiek lastig is, want het gaat hier om een morele eis rekening te houden met de belangen van mensen in komende generaties die nu nog geen deel uitmaken van een politieke gemeenschap. (shrink)

Is er een verschil tussen theologie en filosofie, en zo ja, waarin ligt dat verschil? Dat lijkt me de kern te zijn van de punten die Johan van der Hoeven als commentaar naar voren brengt in zijn zeer sympathieke bespreking van mijn bijdrage aan het cursusboek van de Open Universiteit. Ik zal proberen duidelijk te maken waarom ik denk dat dit de kern is, hoewel hij zelf een andere “hoofdvraag” lijkt te formuleren. Maar eerst twee opmerkingen vooraf.